"Και να γιατί είμαι το πνεύμα της ανταρσίας, γιατί στα ιδανικά των κόσμων που γκρεμίζονται, φέρνω τα ιδανικά των κόσμων που γεννιούνται. Είμαι κάθε φορά το μέλλον..." Κ. Βάρναλης "ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Οι τοποθετήσεις της Ανταρσία στο Περιφερειακό Συμβούλιο



Κυριακή 05 Απριλίου 2015

Στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 2η Απριλίου η «Ανταρσία στο Αιγαίο» με τον εκπρόσωπό της Ανδρέα Μπάλλα:
1.      Στήριξε το ομόφωνο ψήφισμα της Κίνησης Πολιτών από τη Θερμή για την ανάγκη να προχωρήσει η αποκατάσταση του Σάρλιτζα και να ανοίξουν τα Λουτρά, κατεύθυνση με την οποία η Ανταρσία στο Αιγαίο συμφωνεί, παρά το λευκό που είχε ψηφίσει στην προγραμματική σύμβαση, έχοντας επιφυλάξεις για τα σχέδια αξιοποίησης της ΠΒΑ, η οποία δεν δεσμεύεται για τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα των Λουτρών.
2.      Υπερψήφισε τη σύναψη προγραμματικής σύναψης για την καταπολέμηση των κουνουπιών σε Λέσβο και Λήμνο, με την παρατήρηση ότι τα φαινόμενα του καταρροϊκού που αντιμετωπίσαμε πέρυσι απέδειξαν ότι κάτι δεν πάει καλά με το πρόγραμμα που υλοποιήθηκε και ότι ενδεχομένως ο έλεγχος ήταν ανεπαρκής. Γι’ αυτό, με την ευκαιρία, τόνισε τη θέση της Ανταρσία στο Αιγαίο ότι τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να εκτελούνται αποκλειστικά από τις υπηρεσίες των Δήμων και της Περιφέρειας με κατάλληλη στελέχωσή τους.
3.      Υπερψήφισε την- εκτός ημερήσιας διάταξης- πρόταση της Περιφερειακής Αρχής για την ενίσχυση με το ποσό των 500 ευρώ τον μήνα ως κίνητρο στους αγροτικούς ιατρούς στα μικρά νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές της περιφέρειας, με την δήλωση όμως ότι η Ανταρσία στο Αιγαίο είναι αντίθετη στη μεταφορά των υπηρεσιών υγείας στους ΟΤΑ- η οποία άλλωστε γίνεται και χωρίς τη μεταφορά πιστώσεων- γιατί έτσι αυτές υποβαθμίζονται και ότι θα πρέπει η Περιφέρεια να βρίσκεται στο πλάι των κατοίκων που κινητοποιούνται διεκδικώντας πρόσβαση στο σύστημα Υγείας καθώς και να εντείνει η ίδια την πίεση προς το Υπουργείο για να είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του.
4.      Υπερψήφισε την αύξηση του κονδυλίου στον προϋπολογισμό για την δακοκτονία στη Σάμο καθώς και την έκδοση αδειών πλανόδιων πωλητών για τις ΠΕ Λέσβου και Χίου.
5.      Καταψήφισε την τροποποίηση του προγράμματος τουριστικής προβολής, σε συνέπεια με την καταψήφιση και του αρχικού προγράμματος, με σκεπτικό που έχει ανακοινωθεί σε προηγούμενη συνεδρίαση (10/12/2014).
6.      Καταψήφισε τη συγκρότηση της περιφερειακής επιτροπής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που προβλέπει ο ν. 3879/2010, ένας νόμος κομβικός ο οποίος μετατρέπει τη δια βίου μάθηση σε καταναλωτικό προϊόν, την παραδίνει ουσιαστικά στους ιδιώτες και τινάζει στον αέρα τα πτυχία που χορηγεί το εκπαιδευτικό σύστημα. Με τον νόμο αυτό, το Υπουργείο Παιδείας παραδίδει στην τοπική αυτοδιοίκηση δικές του αρμοδιότητες, στα πλαίσια κατευθύνσεων της ΕΕ για μεγαλύτερη σύνδεση της εκπαίδευσης με την Αγορά. Καθώς το ζήτημα αυτό είναι πολύ σημαντικό και απαιτεί ουσιαστική συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο, θεωρούμε απαράδεκτη την κατάθεση της εισήγησης αυτής εκτός ημερήσιας διάταξης, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των συμβούλων, με αποτέλεσμα παρατάξεις που με βάση το πρόγραμμα και τη λογική τους θα καταψήφιζαν να υπερψηφίσουν (θεωρούμε από άγνοια και έλλειψη προετοιμασίας)!
7.      Καταψήφισε τις συμβάσεις για τις υπηρεσίες καθαριότητας στα κτήρια ευθύνης της ΠΒΑ, με το σκεπτικό που έχει ξανατεθεί για την ανάγκη πρόσληψης μόνιμου προσωπικού καθαριότητας καθώς και επειδή οι εργολάβοι στον χώρο αυτό απασχολούν προσωπικό με άθλιες συνθήκες εργασίας. Ζήτησε μάλιστα από την Περιφερειάρχη κ. Καλογήρου ενημέρωση για το αν προχώρησε στο αίτημα προς το Υπουργείο Οικονομικών για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, δέσμευση που είχε αναλάβει η ίδια στην πρώτη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου στην οποία παρέστη. Η στάση της Περιφερειακής Αρχής ήταν απαξιωτική απέναντι στο ερώτημα, δείγμα και του πολιτικού ήθους που εκπροσωπεί η ίδια και η παράταξή της.
8.      Καταψήφισε το επιχειρησιακό πρόγραμμα για την ένταξη των Ρομά κάνοντας την ακόλουθη τοποθέτηση:
«Δεν αμφιβάλλει κανείς ότι αν θέλει κανείς να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του κοινωνικού αποκλεισμού των Ρομά, θα πρέπει να στοχεύσει στους τέσσερις άξονες που θέτει και αυτό το πρόγραμμα. Ωστόσο υπάρχουν ζητήματα που δεν απαντήθηκαν και λύσεις που δεν πείθουν στην ανάπτυξη του προγράμματος: από την προοπτική της μονιμοποίησης της γκετοποίησής τους ως την εμμονή στα ενημερωτικά προγράμματα έναντι άλλων άμεσων μέτρων βελτίωσης της ζωής τους ή τις πολιτικές της ένταξής τους στην εργασία που δεν ξεφεύγουν από τον κανόνα της ψευδοκατάρτισης και της προσωρινής κι ελαστικής εργασίας. Και εμάς μας προβληματίζει και που δεν υπάρχουν σήμερα εδώ Ρομά της κοινότητας για να εκφράσουν τις θέσεις τους. Τέσσερις πιο πολιτικές παρατηρήσεις:
1η παρατήρηση – Η ΑΝΤΙΦΑΣΗ: Υπάρχει μια αντίφαση στην επίσημη κρατική πολιτική της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στους Ρομά. Ενώ εκπονούνται μεγάλα προγράμματα για την ενσωμάτωση και την άρση του κοινωνικού αποκλεισμού τους- και μάλιστα δεκαετίες τώρα- ταυτόχρονα έχουμε μαζικές απελάσεις Ρομά σε Ιταλία (2008), Γαλλία (2010), Δανία, Σουηδία και Γερμανία (2011) ενώ στην Ελλάδα είχαμε τα σχετικά πρόσφατα κρούσματα ρατσιστικών διώξεων των Ρομά στα Μέγαρα και στο Χαλάνδρι το φθινόπωρο του 2014. Τότε που η ελληνική κυβέρνηση, που κλείνει τα μάτια μπροστά στο μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης, το MALL Αμαρουσίου του Λάτση, έστειλε τις μπουλντόζες και τα ΜΑΤ να ξηλώσει τους τσιγγάνικους οικισμούς. Η επίσημη κρατική πολιτική μάλιστα εκφράστηκε τότε με το περίφημο της Σ. Βούλτεψη «έλεος, δίπλα στους Ρομά ζούνε άνθρωποι»! Αυτή είναι η επίσημη κρατική πολιτική!
Θυμόμαστε επίσης και την ιστορία της μικρής Μαρίας με τα γαλανά μάτια, οι γονείς της οποίας θεωρήθηκαν de facto απαγωγείς και μολονότι δικαιώθηκαν στο τέλος τους αφαιρέθηκε η κηδεμονία του παιδιού… Τότε αναπτύχθηκε σε όλο της το εύρος η ρατσιστική αντι-ρομά υστερία των ελληνικών Αρχών, των ΜΜΕ και κομματιών της κοινωνίας.
Αυτή η αντίφαση λοιπόν δεν μπορεί να προσπεραστεί εύκολα, ούτε μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη οποιαδήποτε πρωτοβουλία από την ΕΕ και εδώ στην Ελλάδα από τα κόμματα και τις παρατάξεις που καλλιεργούν το ρατσιστικό μίσος και λόγο.
2η παρατήρηση – Ο ΜΥΘΟΣ: Υπάρχει ένας εύχρηστος και βολικός μύθος για τις δυσκολίες ενσωμάτωσης των Ρομά. Ότι για την κατάστασή τους ευθύνονται τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά της φυλής τους. Με τον τρόπο αυτό η παράταση του κοινωνικού αποκλεισμού τους ερμηνεύεται ως έλλειψη πολιτισμού και η παραβατικότητα στην οποία παραμένουν αναγκαστικά ως κοινωνική παρέκκλιση που υποτίθεται ότι χαρακτηρίζει τη φύση των τσιγγάνων. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο διατηρούνται σε μια θέση ευάλωτη απέναντι στις ρατσιστικές επιθέσεις που σήμερα με την κρίση οξύνονται αλλά χρεώνονται και οι ίδιοι την αποτυχία των επίσημων πολιτικών ενσωμάτωσης.
3η παρατήρηση – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Οι παραπάνω μύθοι που ανέφερα έχουν κατοχυρωθεί ως οι προσχηματικοί λόγοι για τους οποίους πολυετείς δράσεις για την ένταξη των Ρομά έχουν αποτύχει, αν και ως business είναι σίγουρα κερδοφόρες (ethno-business). Υπάρχει λ.χ. μια αποτίμηση των αποτελεσμάτων προηγούμενων Εθνικών Σχεδίων και χρηματοδοτήσεων; 61.000.000 € δόθηκαν την περίοδο 2002-2006 με έμφαση στις υποδομές. Έγινε κάτι; Παλιότερα δόθηκαν χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια 60.000 ευρώ σε 9.000 οικογένειες. Ελάχιστα όμως αξιοποιήθηκαν για απόκτηση σπιτιού. Πώς αξιολογήθηκαν προηγούμενα προγράμματα; Τι άλλαξε στη ζωή των Ρομά; Καμία τέτοια μελέτη δεν υπάρχει σήμερα…
4η παρατήρηση – Η ΑΛΗΘΕΙΑ: Το πρόβλημα των Ρομά είναι πρόβλημα ακραίας φτώχειας. Η φτώχεια οδηγεί σε γκετοποίηση ολόκληρους πληθυσμούς οι οποίοι για να την αντιμετωπίσουν γατζώνονται στον άυλο «πλούτο» της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας και της συγκρότησης κοινοτήτων και δικτύων αλληλοϋποστήριξης (παραβατικότητα, μικρή και μεγάλη εγκληματικότητα). Στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων η κατάσταση των πιο φτωχών ομάδων του πληθυσμού, όπως οι τσιγγάνοι, χειροτερεύει.
Με αυτήν την έννοια, προγράμματα όπως αυτό που παρουσιάζεται, είναι ασπιρίνη, ιδιαίτερα από τη στιγμή που δεν αντιμετωπίζουν την αιτία της φτώχειας και του αποκλεισμού, που υποτιμούν την ανάγκη αντιρατσιστικής αλληλεγγύης της υπόλοιπης κοινωνίας, που στοχεύουν κυρίως στη σπατάλη εκατομμυρίων που θα ενισχύσουν τα ταμεία εργολάβων, ΜΚΟ και προγραμματάκηδων των Πανεπιστημίων.
Κλείνοντας, η υπέρβαση του έμπρακτου αποκλεισμού των Ρομά από τα βασικά κοινωνικά δικαιώματα (στέγαση, εργασία, εκπαίδευση, υγεία) δεν είναι θέμα μόνο των Ρομά αλλά και όλης της εργατικής τάξης, μέρος της οποίας είναι και αυτοί- και μάλιστα οι πιο βαθιά πληττόμενοι, μαζί με τους μετανάστες- και του αγώνα που δίνει σήμερα η ελληνική κοινωνία να ξεφύγει από τη φτώχεια, ενάντια στο κεφάλαιο και τα ντόπια και ξένα συμφέροντα. Οι Ρομά οφείλουν να οργανωθούν και να διεκδικήσουν κι οι ίδιοι μια καλύτερη ζωή, με αξιοπρέπεια, που δεν θα έχει όριο τα όρια του γκέτο τους, μια τετράμηνη απασχόληση κι ένα σάντουιτς στα παιδιά τους στο σχολείο.
Με αυτή τη λογική καταψηφίζουμε το πρόγραμμα».

Περιφερειακό Συμβούλιο Οι τοποθετήσεις της Ανταρσία στο Αιγαίο




Τρίτη 17 Μαρτίου 2015  
Στη τελευταία συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου η «Ανταρσία στο Αιγαίο» με τον εκπρόσωπό της Ανδρέα Μπάλλα έκανε τις ακόλουθες τοποθετήσεις στα κυριότερα ζητήματα: 
ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΜΕΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 2015-2020 ΤΗΣ ΠΒΑ

Το βασικό ερώτημα για το πρόγραμμα αυτό είναι: Μπορεί να υπάρξει πολιτιστική άνθιση σε μια κοινωνία ρημαγμένη από τη φτώχεια και τα χρέη; Από ποιους εκπορεύεται και σε ποιους απευθύνεται αυτό το πρόγραμμα; Εκφράζει πραγματικά τον αγώνα μιας κοινωνίας που παλεύει να βγει από την κρίση και να νικήσει τη φτώχεια; Δίνει διέξοδο στους νέους να εκφραστούν, ακόμα και ενάντια σε αυτούς που τους στέρησαν την αισιοδοξία και το μέλλον; Συνδέει την παράδοση με τις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου; Αποτελεί μια ανάσα ανακούφισης και αναψυχής για τον εργαζόμενο, για τον άνεργο, τον συνταξιούχο;
Επιτρέψτε μας να αμφιβάλλουμε. Αναγνωρίζουμε βέβαια ότι έγινε μια στοιχειώδης διαβούλευση. Δεν δεχόμαστε όμως ότι το μητρώο των συλλόγων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιερό βιβλίο και να αποκλείονται από τον προγραμματισμό συλλογικότητες χωρίς ΑΦΜ.
Τρεις βασικές παρατηρήσεις:
Η πρώτη προτεραιότητα που θέτετε («Ανάδειξη πολιτιστικής κληρονομιάς») μπορεί να συμβαδίσει με τις λεγόμενες «αναπτυξιακές» πολιτικές που επιβάλλονται από την ΕΕ μέσω ΕΣΠΑ και υιοθετούνται από την Περιφέρεια, λ.χ. οι ανεμογεννήτριες-τέρατα. Πώς θα αναδειχθεί το απολιθωμένο δάσος του Σιγρίου εν μέσω των ανεμογεννητριών;
Στην δεύτερη προτεραιότητα («Ανάπτυξη- παραγωγή πολιτισμού») οι δράσεις δεν αφορούν πραγματικά «ανάπτυξη πρωτότυπου πολιτισμού» αλλά αναπαραγωγή κατεστημένων επιλογών. Απουσιάζει η στήριξη πρωτότυπων πρωτοβουλιών και η πρόνοια για τις αναγκαίες υποδομές, λ.χ. δημόσιοι χώροι για πρόβες σχημάτων, εκδηλώσεις κ.λπ., πράγμα το οποίο είναι το πρώτο που χρειάζεται για την ανάδειξη νέων καλλιτεχνών.
Όπως φαίνεται, καμιά χρηματοδότηση δεν είναι εξασφαλισμένη. Πράγμα που πάει να πει ότι πολλά από τα φιλόδοξα σχέδια δεν θα γίνουν. Ποια λογική θα επικρατήσει; Πολύ φοβάμαι πάλι ο «ημετερισμός» και η βιτρίνα…
Ενοχλούν όμως και διάφορα άλλα πράγματα στην εισήγησή σας:
Τι πάει να πει «περιφερειακή συνείδηση»; Περιφερειακή συνείδηση τη στιγμή που δεν υπάρχει καράβι να πας από το ένα νησί στο άλλο;
Επίσης: τι πάει να πει «Ανατέλλον Αιγαίο»; Βερμπαλισμός χωρίς νόημα, «αγγλισμός» και παρωδία τύπου Μποστ. Μήπως το πληρώσαμε κι αυτό;
Επίσης: κι εδώ «ανταγωνιστικότητα»; «Ανταγωνιστική ανάπτυξη»; Και στον πολιτισμό;
Ενοχλεί προφανώς και η αντιμετώπιση του πολιτισμού ως «προϊόντος» υποταγμένου σε προτεραιότητες της ΠΒΑ, ειδικά από τη στιγμή που οι ίδιοι οι «παραγωγοί» του δεν μπορούν να ζήσουν από αυτό… Και κυρίως αντιμετωπίζονται ως μέσο προσέλκυσης τουρισμού.
Κι ενοχλεί και το εισιτήριο σε «κάποιες εκ των εκδηλώσεων», όπως λέει στη σελίδα 58.
Ειδικότερα για τις εκδηλώσεις της επετείου της μάχης της Καλλίπολης στη Λήμνο, όπως είπα διεξοδικότερα και στο προηγούμενο συμβούλιο, το πνεύμα στο οποίο η ΠΒΑ καλεί την τοπική κοινωνία να γιορτάσει την επέτειο δεν έχει καμία σχέση με το πνεύμα ειρηνικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης των λαών στην περιοχή μας. Αν πρέπει να έχει ένα νόημα ο εορτασμός της επετείου της Καλλίπολης αυτό είναι να μεταφέρει ένα μήνυμα αντιιμπεριαλιστικό, ένα μήνυμα ειρήνης και συναδέλφωσης, ένα μήνυμα καταγγελίας για όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γίνονται σήμερα σε όλον τον κόσμο από τους ισχυρούς του πλανήτη και τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Ούτε σημαιάκια, ούτε χαριεντισμοί με αξιωματούχους και φωτογραφίες, ούτε λευκώματα, ούτε συνεστιάσεις και εκδρομούλες, ούτε τουριστική ατραξιόν.
Επιτρέψτε μου να κλείσω με αυτό: Σε μια εποχή που ο ελληνικός λαός σηκώνει κεφάλι και αρνείται τα μνημόνια και τις πολιτικές λιτότητας που του έχουν επιβάλει το μαύρο μέτωπο κυβερνήσεων, Ε.Ε., ΔΝΤ, χρειάζεται ως όπλο και εφόδιο τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Το πρόγραμμα που προτείνετε, αντίθετα, αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως συνοδευτικό ορντέβρ για τους Ευρωπαίους τουρίστες, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα αυτών που καταδυναστεύουν το λαό.
ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΠΕ ΧΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕ ΣΑΜΟΥ
Εμείς δηλώσαμε από την πρώτη συνεδρίαση ότι θα ψηφίσουμε ό,τι ποσά βρεθούν και πάνε για την αντιμετώπιση πραγματικών κοινωνικών προβλημάτων (λ.χ. τα 70.000 ευρώ για τα κοινωνικά παντοπωλεία). Και θεωρούμε χρήσιμη την ίδρυσή τους σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα. Ωστόσο θεωρούμε καθήκον μας και να αποκαλύπτουμε ότι οι προσπάθειες αυτές ανάσχεσης της ανθρωπιστικής κρίσης δεν μπορούν να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα παρά να κάνουν μόνο αναδιανομή της φτώχειας. Τα όρια της προσπάθειας αυτής αποτυπώνονται μάλιστα στον προτεινόμενο κανονισμό λειτουργίας των κοινωνικών παντοπωλείων. Για δύο λόγους:
Γιατί αντιμετωπίζει τους φτωχούς, τους άνεργους, τους αποκλεισμένους, τους μετανάστες ως ωφελούμενους, με όρους δηλ. φιλανθρωπίας, και δεν προβλέπει με κανέναν τρόπο την ενεργότερη συμμετοχή τους στη διαχείριση των παντοπωλείων. Οι «δικαιούχοι» δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως παρίες, έχουν δικαιώματα και ταυτόχρονα έχουν οι ίδιοι τη δύναμη στα χέρια τους να ξεφύγουν από τη φτώχεια και να διεκδικήσουν μια αξιοπρεπή ζωή. Γι' αυτό και ο κανονισμός είναι προβληματικός αφού τα όριά του είναι η συμμετοχή «εθελοντών».
Γιατί από θέση αρχής διαφωνούμε με τα «εισοδηματικά κριτήρια» και τα μητρώα δικαιούχων, όχι απλώς γιατί μπορεί αυτά να μην ανταποκρίνονται στην πραγματική οικονομική κατάσταση αυτών, αλλά επειδή απεμπολείται έτσι μια πραγματική δυνατότητα χτυπήματος του καρτέλ των σούπερ μάρκετ. Αυτό όμως δεν βρίσκεται στη λογική της ΠΒΑ, αντίθετα, επιδιώκεται η συνεργασία με τα σούπερ μάρκετ, τα οποία έτσι θα βάζουν και τα όρια της κοινωνικής σας πολιτικής.
Με βάση τα παραπάνω εμείς θα ψηφίσουμε λευκό.
ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΠΒΑ 2015
Σήμερα, στην εποχή της κρίσης, ο αθλητισμός υποτάσσεται στις κυρίαρχες κατευθύνσεις κεφαλαίου και μονοπωλίων που θέλουν την αντιμετώπιση του μαζικού αθλητισμού ως πολυτέλεια (άρα περικόπτονται επιχορηγήσεις για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό και τους ΟΤΑ), την ιδιωτικοποίηση ή αλλιώς την εγκατάλειψη των αθλητικών χώρων, την εμπορευματοποίηση των δημοφιλέστερων αθλημάτων.
Η πρόταση της ΠΒΑ για τον αθλητισμό κινείται στην ίδια κατεύθυνση. Το προτεινόμενο πρόγραμμα δεν έχει σε τίποτα να κάνει με μια ολοκληρωμένη πρόταση της ΠΒΑ στήριξης του ερασιτεχνικού και του μαζικού λαϊκού αθλητισμού στα νησιά του Β. Αιγαίου. Αποτελεί ένα αποσπασματικό πρόγραμμα εκδηλώσεων και αγώνων, σε συνεργασία με σωματεία και φορείς· άγνωστο με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν. Δεν υπάρχει καμιά πολιτική τοποθέτηση για τη λογική και τη στοχοθεσία του προγράμματος.
Καταψηφίζουμε την πρόταση γιατί αυτή εμπεριέχει:
επιλεκτική προώθηση αθλημάτων κι εκδηλώσεων,
απουσία σχεδιασμού για το οικιστικό περιβάλλον (χώροι πρασίνου, αναψυχής και αθλητισμού),
καμία πρόβλεψη προσλήψεων προσωπικού (καθηγητές ΦΑ, φύλακες εγκαταστάσεων κ.λπ.),
καμία αποτύπωση έστω των αναγκών σε χώρους,
αδιαφορία για την ένταξη ατόμων ειδικών κατηγοριών (γυναίκες, τρίτη ηλικία, ΑμΕΑ, τσιγγάνοι),
Η ΠΒΑ ισχυρίζεται ότι η πρότασή της είναι η μόνη εφικτή γιατί όλα τα παραπάνω βρίσκονται εκτός δυνατότητας χρηματοδότησης. Η Ανταρσία στο Αιγαίο συνεχίζει να διεκδικεί το αναγκαίο, το οποίο είναι εφικτό με μια άλλη πολιτική. Για εμάς, μια κοινωνία που αγωνίζεται να βγει από τη φτώχεια και που παλεύει ενάντια στις πολιτικές της εξαθλίωσης έχει ανάγκη από δομές και από προγράμματα μαζικού αθλητισμού και πολιτισμού, από την ολόπλευρη στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού ως φορέα υγείας, σωματικής και ψυχικής, και ως θεσμού ανάπτυξης στοιχείων αλληλεγγύης. Διεκδικούμε από το κράτος και τους θεσμούς του, από τους ΟΤΑ, όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για αυτό: υλικοτεχνική υποδομή, επιστημονική στήριξη, επαρκή χρηματοδότηση και διαμόρφωση του αντίστοιχου νομικού πλαισίου, που να κατοχυρώνει το δικαίωμα στη Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό σε κάθε τους έκφραση.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 2014-2020 ΤΗΣ ΠΒΑ – ΕΓΚΡΙΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΞΥΠΝΗ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ» ΣΤΗΝ ΠΒΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ 2014-2020
Όμορφα, ωραία και μεγάλα λόγια βρίσκονται στην παρουσίαση της Διαχειριστικής Αρχής, όπως αυτά που χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να κρύψουμε μια μεγάλη αλήθεια: Η καπιταλιστική κρίση είναι τόσο βαθιά και η πτώση της κερδοφορίας του κεφαλαίου τέτοια που δεν υπάρχει αναστροφή για το κεφάλαιο αν δεν υπάρξει μια τεράστια κοινωνική καταστροφή σαν αυτή που βιώνει σήμερα η Ελλάδα. Εκεί οδήγησαν οι ανταγωνισμοί των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κρατών και σχηματισμών για τα κέρδη, ώστε να γίνεται πια περισσότερο καθαρό ότι ο καπιταλισμός είναι πια άμεσα επικίνδυνος για τον άνθρωπο και τη φύση, για την ειρήνη και τη δημοκρατία.
Η στρατηγική της «Ευρώπης 2020», στην οποία εντάσσονται και όλα τα προγράμματα και τα χρηματοδοτικά πακέτα, φιλοδοξεί να αποτελέσει μια απάντηση της ΕΕ στα διαρκώς μειούμενα επίπεδα κερδοφορίας, καθώς τα επιτελεία της παραδέχονται ότι υστερούν έναντι της παραγωγικότητας άλλων αναπτυσσόμενων χωρών. Γι’ αυτό προτάσσει ορισμένες στοχευμένες προτεραιότητες που εστιάζουν στην «αξιοποίηση της γνώσης και της καινοτομίας», στην «πιο αποδοτική χρήση των πόρων» και στην «οικονομία με υψηλή απασχόληση». Αυτό σημαίνει μια στρατηγική αναίρεσης εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, έντασης της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, μεγαλύτερης κινητικότητας κι ευελιξίας, ενίσχυσης των μονοπωλίων κ.λπ.. Αυτή τη στρατηγική λοιπόν που μας καλείτε να ψηφίσουμε, εμείς όχι μόνο την καταψηφίζουμε αλλά την αντιπαλεύουμε καθημερινά με κάθε τρόπο.
Να μιλήσουμε και με στοιχεία και αριθμούς:
Την προηγούμενη περίοδο (2007-2013) το ΕΣΠΑ είχε διακηρυγμένο στόχο τη σύγκλιση των οικονομιών της Ε.Ε.. Πέτυχε τον στόχο του; Αν δούμε το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας μας ήταν πάνω από το 90% του μέσου όρου των χωρών της ΕΕ το 2007 και στο τέλος, το 2013, έπεσε στο 79,8%. Χάσαμε ή κερδίσαμε; Να πούμε ακόμη ότι στα 2 ευρώ που εισρέουν στη χώρα το 1 ευρώ επιστρέφει με τη μορφή προμηθειών εξοπλισμού σε μεγάλες πολυεθνικές της Γερμανίας, της Γαλλίας κ.ά. (βλ. Ziemens). Ό,τι απομένει, τη μερίδα του λέοντος, καρπώνεται μια μερίδα μεγαλοκατασκευαστών (βλ. Μπόμπολας). Για τους εργαζομένους το ΕΣΠΑ φέρνει μόνο δουλικές θέσεις απασχόλησης καταργώντας τη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Για την περίοδο 2014 – 2020 το σύνολο των χρημάτων για όλη την Ελλάδα που θα μπορούσε να απορροφηθούν (γιατί ποτέ δεν απορροφάται το 100%) είναι το πολύ 18 δις €. Την ίδια επταετία θα δώσουμε σε τόκους και χρεολύσια 120 δις. Συμφέρει; Όσον αφορά τους στόχους για τη νέα δεν γίνεται πια λόγος για συγκλίσεις, αλλά για ενίσχυση της «επιχειρηματικότητας, της έξυπνης εξειδίκευσης…» κ.ο.κ.. Καθόλου πρωτότυπο, στη χώρα μας πάντα οι «έξυπνοι» το «τρώγανε» το Ε.Σ.Π.Α..