Λήμνος: Πλημμύρα Οργής για τις Καταστροφές και τις Ευθύνες

Η πρόσφατη πλημμύρα στη Λήμνος δεν αποτελεί απλώς ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο. Αποτελεί το ορατό σύμπτωμα μιας μακροχρόνιας πολιτικής εγκατάλειψης που έχει αφήσει το νησί εκτεθειμένο, χωρίς επαρκείς υποδομές, χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης και χωρίς ουσιαστική κρατική μέριμνα.

Η εγκατάλειψη είναι βαθιά πολιτική. Η αποψίλωση των δημόσιων υπηρεσιών, η υποστελέχωση των δήμων, η απουσία μόνιμου μηχανισμού πολιτικής προστασίας και η καθυστέρηση στη χρηματοδότηση κρίσιμων έργων συνθέτουν ένα τοπίο αδιαφορίας. Όταν η κλιματική κρίση εντείνει τη συχνότητα και την ένταση των ακραίων φαινομένων, η απουσία πρόληψης μετατρέπεται σε συνενοχή.

Οι καταστροφές σε καλλιέργειες, κατοικίες και δημόσιες υποδομές δεν είναι «φυσική μοίρα». Είναι το αποτέλεσμα επιλογών. Επιλογών που θέτουν τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών χαμηλά στην πολιτική ατζέντα. Επιλογών που μετατρέπουν την περιφέρεια σε τουριστικά θέρετρα, σε πάρκα ανεμογεννητριών  και φωτοβολταϊκών.

Η Ελληνική Κυβέρνηση και οι αρμόδιες τοπικές και περιφερειακές αρχές οφείλουν να αναλάβουν άμεσα την ευθύνη. Η αποκατάσταση των ζημιών πρέπει να συνοδευτεί από:

·        Ολοκληρωμένο σχέδιο αντιπλημμυρικής θωράκισης.

·        Συστηματική συντήρηση και καθαρισμό υδάτινων διαδρομών.

·        Ενίσχυση των τοπικών υπηρεσιών πολιτικής προστασίας.

·        Διαφάνεια στη διαχείριση κονδυλίων και σαφές χρονοδιάγραμμα υλοποίησης έργων.

Αν δεν υπάρξει ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, οι επόμενες πλημμύρες δεν θα είναι απλώς ακραία καιρικά φαινόμενα — θα είναι η επανάληψη μιας προβλέψιμης τραγωδίας.