Για το εθνικιστικό παραλήρημα του Αντιπεριφερειάρχη Χίου Σταμάτη Κάρμαντζη

Δήλωση

του Περιφερειακού Συμβουλίου της Ανταρσίας στο Αιγαίο

Ανδρέα Μπάλλα, για το εθνικιστικό

παραλήρημα του Αντιπεριφερειάρχη Χίου

Σταμάτη Κάρμαντζη:

«Η δημόσια δήλωση, διαμέσου των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, του Αντιπεριφερειάρχη Χίου Σταμάτη Κάρμαντζη, «καλός Τούρκος είναι ο νεκρός Τούρκος» αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο του ρατσιστικού και εθνικιστικού κατήφορου στην παράταξης της πλειοψηφίας της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Η Περιφερειάρχης Χριστιάννα Καλογήρου, αποδοκίμασε τις δηλώσεις του κ. Κάρμαντζη αλλά τον διατηρεί στην θέση του. Άλλωστε και η ίδια μια εβδομάδα νωρίτερα απαιτούσε να σταματήσει  η επίκληση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να συνεχιστούν οι απελάσεις προσφύγων στην Τουρκία.

Οι δηλώσεις του κ. Κάρμαντζη είναι το αποτέλεσμα της στενής σχέσης της Ν.Δ. (στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου) και της παράταξης της κ. Καλογήρου με τους πιο σκοτεινούς κύκλους της ακροδεξιάς.

Στο Περιφερειακό Συμβούλιο κατ’ επανάληψη έχει καταγγελθεί ο κ. Κάρμαντζης για τις ρατσιστικές του δηλώσεις σε βάρος των προσφύγων.

Η δήλωση του κ. Κάρμαντζη ούτε τυχαία, ούτε αυθόρμητη ήταν. Αποτελεί σαφή προσπάθεια των κύκλων της ακροδεξιάς και του παρακράτους της Χίου, να δείξουν ότι δεν κάμπτονται από την πανελλαδική κατακραυγή που δημιούργησε το πογκρόμ που έστησαν σε βάρος τον προσφυγών, στο λιμάνι της Χίου, το βράδυ της Πέμπτης 7 Απριλίου.

Το λαϊκό κίνημα θα δώσει την απάντηση που πρέπει στο εθνικιστικό παρακράτος και την ακροδεξιά».

Οι «βρομιάρηδες Έλληνες» και τα λεξικά του ρατσισμού

Διονύσης Ελευθεράτος

«Όπου κι αν μετανάστευσαν, οι Έλληνες κέρδισαν το σεβασμό με την  εργατικότητα και τη συμπεριφορά τους. Δεν ήταν λαθραίοι, δεν παρανομούσαν».

Κατά πόσο αληθεύει αυτό το ευρύτατα διαδεδομένο κλισέ; Πρώτη βασική επισήμανση: Είναι διάτρητος ο ισχυρισμός πως οι συμπατριώτες μας μετανάστευαν πάντοτε «κανονικά και με το νόμο». Όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Μιχάλη Τσάκαλον «Η σύγχρονη ελληνική μετανάστευση (σ.σ: μήπως έπεται και... πιο σύγχρονη;) μεταξύ θεωρίας και εμπειρίας», έχει εξακριβωθεί πως ήσαν «λαθραίοι» 50.000 Έλληνες εξ όσων αναζήτησαν την τύχη τους στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, την περίοδο 1950 -1974. Αμφιβάλλει κανείς ότι ο πραγματικός αριθμός είναι απείρως μεγαλύτερος του επισήμως εξακριβωμένου, όπως συμβαίνει πάντα;

Δεύτερη: Το «προφίλ» του φιλήσυχου, επαινούμενου Έλληνα μετανάστη είναι πραγματικό ...ανέκδοτο, όταν μιλάμε για την Αμερική και την Αυστραλία του πρώτον μισού του 20ου αιώνα. Ακολουθεί εκτενές «αφιέρωμα» στα της Αμερικής. Ως προς την Αυστραλία, υπενθυμίζουμε τα λόγια του γηγενούς υφυπουργού προεδρίας, το 1925, για τους Έλληνες του Κουίνσλαντ: «Δεν επιδίδονται σε καμιά χρήσιμη εργασία, η οποία θα διεκπεραιωνόταν λιγότερο καλά χωρίς τη βοήθεια τους (...) Κοινωνικά και οικονομικά αυτός ο τύπος του μετανάστη συνιστά απειλή για την κοινότητα. Θα ήταν προς όφελος της πορείας, αν η είσοδος τους απαγορευόταν ολοσχερώς».